Hertzogpryswennerhuldigingsreeks

Bartho Smit het sedert sy debuut in 1951 slegs agt dramas geskryf. Ná ses vorige nominasies is die Hertzogprys uiteindelik in 1978 aan hom toegeken vir sy hele oeuvre. In hierdie bundel ondersoek kundiges in die literêre en dramawêreld die invloed wat hy gehad het op die Suid-Afrikaanse teater, onder meer sy bydrae as mentor en katalisator tot vernuwing onder sy tydgenote en dié wat sou volg. Benewens sy rol in die pers en uitgewerswese was hy ook ʼn innoverende regisseur, vertaler, teoretikus en kulturele aktivis wat vorm gegee het aan ʼn nuwe denkrigting. Maar in sy drif tot eksperimentering, vernuwing en relevansie was hy soms ook ʼn slagoffer van sy eie waagmoed en van die stelsel, en moes hy dikwels sien hoe sy stukke op die nippertjie van die verhoog gevee word.

Sy worsteling met die sedes en gebruike van sy leeftyd, asook die konfrontasies met vele verkrampte hekwagters, vyandige politici en die regering se formidabele sensuurwetgewing is deur baie kritici as die "Barthofenomeen" in ons teater geëtiketteer.

Hierdie publikasie is die tiende in die reeks, aangebied deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns, wat hulde bring aan literêre kunstenaars wat met die Hertzogprys bekroon is en wat oor dekades Afrikaans en die Afrikaanse letterkunde met hul werk verryk het. Hoewel die Hertzogprys met sy lang tradisie van meer as ʼn eeu binne die bestel van literêre pryse nie die hoogste in geldwaarde is nie, het die verwerwing daarvan ʼn besondere prestigewaarde en is dit steeds ʼn vlagskipprys in die Suid-Afrikaanse literêre wêreld. Publikasies oor Adam Small, P.G. du Plessis, Pieter Fourie, Breyten Breytenbach, Johann de Lange, Reza de Wet, N.P. van Wyk Louw, Anna M. Louw en Elsa Joubert het reeds in dié reeks verskyn.

Wikipedia